Kerstnachtdienst 2022
Kerstnachtdienst 2022

Kerstnachtdienst 2022

Tekst: Lukas 2:1-20

Lieve mensen,

Hè, fijn!, dat het eindelijk Kerst is!
Even niet al die moeilijke dingen aan je hoofd.
Even weg van al dat nare nieuws van het afgelopen jaar.

Want dat voelen we allemaal wel:
Het verlangen naar dat het leven weer wat gewoner, weer wat overzichtelijker wordt.
Het afgelopen jaar was moeilijk. Zwaar.
Elke keer weer omschakelen.
Je weg vinden in al dat nieuws.
In een wirwar van meningen en visies.
Je weg vinden in de maatregelen.

Als je al die nieuwsberichten hoort,
En als je dan bedenkt dat er nog zóveel meer is wat er speelt op dit moment,
Dan heb je wel behoefte aan een beetje hoop. Een beetje licht.

Kerst is dan een feest om te koesteren.
Een feest van licht in het donker.
Een feest van gezelligheid, en warmte.
Fijn om te vieren met mensen die je lief zijn.
Dat gevoel van Kerst, dat je ook ziet in al die mooie reclames op TV in deze tijd van het jaar.
Even ontsnappen aan die nare werkelijkheid.

Met Kerst lezen we met elkaar het verhaal over de geboorte van Jezus.
Dat ook zo’n mooi verhaal is om bij stil te staan.
De geboorte van een kindje is altijd mooi. Toch?
Een wonder! Iets om blij van te worden.
Er gaat ook zo’n vreugde uit van dit verhaal!
De herders die midden in de nacht een koor van engelen te zien krijgen.
Vandaag is in Bethlehem jullie redder geboren!
Een pasgeboren kind, dat in doeken gewikkeld in een voederbak ligt.

Wat ís nou zo mooi aan het vieren van Kerst?
Is dat de warmte? De gezelligheid? Zeker!

En is het dat je even kan ontsnappen aan al die nare dingen?
Of heeft dat verhaal van Kerst juist ook iets te zeggen,
als je daarmee te maken hebt?
Als je al dat nieuws hoort? Als je midden in zo’n zware tijd zit?
Weer een nieuwe lockdown?

Want over twee dagen is Kerst weer voorbij.
Dan ruimen we de lichtjes weer op.
En de winter, die is nog maar net begonnen.
Dan blijven die nieuwsberichten komen.
Over oorlogen.
Over corona.
Over vluchtelingen, en asielzoekers.
Over aardbevingen.
Over onrecht, ver weg én dichtbij.

Is Kerst dat je daar dan heel even niet aan hoeft te denken?
Zodat het even niet meer zo heftig voelt?
Of mag onze eigen werkelijkheid daar ook door veranderen?

Het Kerstverhaal uit Lukas begint ook met een nieuwsbericht.
In die tijd kondigde keizer Augustus een decreet af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven.
Keizer Augustus. Zo’n machtige man, die de mensen kan laten doen wat hij wil.
De gewone mensen hebben zich daar maar naar te voegen.

De keizer wil een systeem opbouwen om belastingen te kunnen innen.
En daarvoor moet iedereen zich melden in zijn geboorteplaats.
Alle mannen, met hun gezinnen.

In die tijd kon je daar maar weinig tegenin brengen.
Je kon niet van je laten horen.
Je mocht niet protesteren.
Je moest het gewoon doen.
Dus ook Jozef en de hoogzwangere Maria moesten op weg, naar Bethlehem,
waar Jozefs familie vandaan kwam.
Net zo goed als bij ons, gebeurden er in hun tijd dus ook grote dingen,
waar ze geen grip op hadden.

Dát zijn de omstandigheden waarin Jezus wordt geboren.

En wat maakt Kerst nou zo hoopvol?
Juist dát!
Dat Jezus in zúlke omstandigheden wordt geboren.
Want Kerst is geen sprookje.
Het speelt zich niet af in een ander universum, of in een andere wereld.
Het verhaal over de geboorte van Jezus is geen zoetsappige Kerstfilm op Netflix.

Het gaat over déze wereld.
Het gaat over óns.
Het gaat over God, die ons leven binnenkomt.
Met alles wat er speelt.
Met alles wat we moeilijk vinden.
God, die in Jezus onze gebroken, pijnlijke, moeilijke werkelijkheid binnenkomt.

Kerst is niet dat wij even ontsnappen uit de werkelijkheid.
Kerst is dat God naar ons toekomt.
Het staat midden in de werkelijkheid.
Het is een feest van licht, ín het donker.
Je voelt het donkere van de wereld om je heen.
En ín dat donker wordt een licht aangestoken.

God komt naar ons toe.
In Jezus, een klein kind.
Hij komt naar onze wereld toe.
Hij wordt er deel van!
Een kwetsbaar mens.
Een mens zoals wij.

Misschien kan je daar helemaal niks mee.
Vind je dat inderdaad klinken als een sprookje.
Maar dan wil ik je dit vragen:
Stel dat het écht waar is,
Dat de God die alles heeft gemaakt,
een mens is geworden zoals wij,
om in onze moeilijke werkelijkheid te delen.
En om uiteindelijk zelfs zijn leven voor ons te geven.
Om die gebrokenheid van deze wereld,
Van alles wat mensen elkaar aandoen,
zelf op zijn schouders te nemen.
Als dat waar is, wat zegt dat dan over God?
En wat zegt dat dan over hoe Hij naar ons kijkt?

Het zegt over Hem dat Hij ons oneindig veel lief heeft.
En dat met al dat nieuws dat er is,
Hoe wij soms met elkaar en met de wereld omgaan,
Hij de hoop met ons nog niet heeft opgegeven.
Dat Hij ons daar niet alleen in laat staan.

Dat Hij, midden in de gebrokenheid van ons leven,
van al het nieuws dat op ons afkomt,
van alles dat er speelt in ons eigen leven,
aan pijn, aan verdriet, aan zorgen,
dat Hij daarin naast ons komt staan.

In de donkere nacht klinkt het lied van de engelen.
Eer aan God. Vrede voor de mensen.
Gods zoon is gekomen, als redder voor iedereen.

Stille nacht, heilige nacht,
Davids Zoon, lang verwacht,
die miljoenen eens zaligen zal,
wordt geboren in Bethlehems stal,
Hij, der schepselen Heer.

Stille nacht, heilige nacht,
vrede en heil wordt gebracht,
aan een wereld, verloren in schuld;
Gods belofte wordt heerlijk vervuld.
Amen, aan God zij de eer!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *