Waar het hart vol van is..

Tekst: Johannes 7:37-38

Moet je zien!
Een paar weken terug heb ik een nieuwe telefoon gekocht.
Hij werkt veel beter dan de vorige.
Die was nog niet zo oud, dat vond ik wel een beetje jammer,
Maar het touchscreen werkte niet zo fijn.
En toen heb ik die verkocht, en deze gekocht. Ik ben er zo blij mee!
Hij reageert lekker snel!
En typen gaat veel fijner!
En het geluid is ook beter!
Echt super!

Hé, heb jij al wel eens Ticket to Ride gedaan?
Ik weet niet of je van gezelschapsspelletjes houdt,
Maar het is echt een superleuk spel!
Ik doe het graag met vrienden, we zijn er allemaal heel enthousiast over.
Het is echt niet moeilijk!
Dus ik zou zeggen: als je het niet kent, probeer het een keertje:
Of doe eens een potje mee!
Ik weet zeker dat je het heel erg leuk vindt!

Weet je waar ik deze zomer op vakantie ben geweest?
In Ierland!
Wauw, wat is dat een prachtig land!
Als je ooit de kans krijgt, moet je daar ook eens naartoe!
Vooral naar de westkust. Je kijkt je ogen uit. Zo’n mooi landschap!

Je hoort het wel:
Waar je hart vol van is,
Daar loopt je mond van over!
Je kunt je niet stil houden.
Je wilt die prachtige ervaring die je hebt gehad, dat leuke dat je hebt meegemaakt, waar je enthousiast over bent, delen met de wereld om je heen.
Je bent er zo blij over, zo enthousiast, je vindt het zo leuk,
dat je het ook aan anderen gunt!

Als je iets heel moois meemaakt,
en je hebt niemand om dat mee te delen,
dan is dat eigenlijk heel jammer.
Daarom doen Facebook en Instagram het zo goed.

Je deelt graag wat je meemaakt.
De leuke en de mooie dingen.
En soms ook dingen die je vervelend vindt, of moeilijk.
Daar kan je hart net zo goed vol van zijn.

Als je iets heel verdrietigs meemaakt,
Dan heb je het nodig om daarover te praten.
Tenminste, veel mensen wel.
Juist door het te vertellen, leer je ermee om te gaan.
Dan is het ook heel fijn als je mensen om je heen hebt met wie je het kúnt delen.
Dat geldt zowel voor vreugde, als voor verdriet.

Boosheid, daar kan je hart ook vol van zijn.
Als jou een groot onrecht is aangedaan.
Als iemand iets tegen je heeft gezegd wat echt niet door de beugel kan.
Of je iets heeft aangedaan wat je echt niet kunt verkroppen.
Je kunt alleen nog maar daaraan denken.
En misschien ook nog alleen daarover praten. Het verteert je.

Het is voor ons allemaal best wel herkenbaar.
Waar je hart vol van is, daar loopt je mond van over.
Maar wat veel mensen niet weten,
is dat het een spreekwoord is dat zijn oorsprong vindt in de Bijbel.
Heel letterlijk zelfs.

In Lukas 6:45 staan de volgende woorden van Jezus:
Een goed mens brengt uit de goede schatkamer van zijn hart het goede voort,
maar een slecht mens brengt uit zijn slechte schatkamer het kwade voort;
want, zegt Jezus, waar het hart vol van is daar loopt de mond van over.
Oftewel: wat je zegt, je woorden, misschien ook je daden,
die weerspiegelen wat er in je hart omgaat.
Als je kwade dingen denkt, komen er ook kwade dingen uit je mond.
Maar als je goede dingen denkt, komen er goede dingen uit je mond.
Maar nou is er één hele spannende vraag:
heb je daar wel controle over, over wat je denkt?
Over wat er in je hart omgaat?
Als je ergens boos over bent, kun je wel zeggen dat je dat niet moet doen,
maar er is geen knopje waarmee je die boosheid uit kunt zetten.
Dat geldt ook voor verdriet.
Je kunt niet tegen jezelf zeggen: nou mag ik niet meer verdrietig zijn!
Dat kan wel, maar je moet eerst dat verdriet een plek geven.
En het geldt, omgekeerd, ook voor enthousiasme.
Je kunt niet tegen jezelf zeggen: hier móet ik enthousiast over zijn!
Je bent het gewoon. Of je bent het niet.
Zo werkt dat nou eenmaal.
Over je gevoelens heb je geen controle, hoe graag je dat ook zou willen.

Hoe zit dat eigenlijk met praten over God?
Misschien dat je dat wel herkent:
Soms zie ik iemand met zo’n groot geloof.
Die daar zo vrij over kan vertellen.
In Spijk, waar ik predikant ben, woont een vrouw,
en die kan zo mensen uitnodigen voor de Alpha-cursus.
Ze zegt dan: dat is echt iets voor jou.
Gek genoeg, als ik dat zie, dan kan ik daar best wel een beetje onzeker van worden.
Hoe komt het dat ik dat minder heb?
Tuurlijk, ik heb best mijn momenten.
Maar ik kan nou niet zeggen dat mijn hart altijd vol is van God.
En dat mijn mond daar altijd van overloopt.
Of dat dat op alle momenten in mijn leven te zien is.
Op alle momenten een rol speelt.
En ik kan ook niet zeggen dat ik het altijd makkelijk vind om over mijn geloof te praten!
Ik vind dat eerder best wel spannend.
Ik kan heel bijvoorbeeld heel makkelijk vertellen over een computerspel dat ik gespeeld heb, en dat aanprijzen.
Maar mijn geloof?
Als ik het daarover heb, ook als dominee,
dan merk ik altijd dat ik wat zachter ga praten.
Dan voel ik me een beetje onzeker worden.
Wat vinden anderen daar nou van? Zien zij het wel zoals ik het zie?
Vinden ze me niet gek?
Of komen ze niet met hele kritische vragen, waar ik geen antwoord op heb?

Best herkenbaar, of niet?
Nou hebben we vanavond een Bijbelvers gelezen dat je ook een beetje onzeker kan maken daarover.
Jezus zegt:
Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft.

Je zou dat vrij kunnen vertalen met:
Als je in mij gelooft, stroomt je leven daarvan over.

Maar wie van jullie zou zeggen:
het is echt zichtbaar in mijn leven dat ik geloof?
Wie van jullie vindt het makkelijk om over zijn of haar geloof te praten?
Net zo makkelijk als je over een nieuwe telefoon zou praten?
Bijvoorbeeld met vrienden, of collega’s?

Je zegt niet zo snel heel enthousiast:
“Ik ben zo blij dat ik geloof!
God is zo belangrijk voor mij!
Je zou eens met me mee moeten gaan naar de kerk,
Want dat is ook echt iets voor jou!” Dat doe je niet zo snel.

Maar wat Jezus zegt is toch dat dat wel zou moeten!
Dat je anderen móet vertellen over je geloof.
Dat je geloof zichtbaar móet zijn in je leven!
Toch?
Je móet enthousiast zijn over je geloof!

Oh, wacht eens even.
Volgens mij zei ik net dat je je gevoelens helemaal niet kunt sturen?
Je kúnt helemaal niet tegen jezelf zeggen dat je ergens enthousiast over móet zijn!
Zo werkt dat niet.
Er zit geen knopje in ons hoofd of in ons hart dat we om kunnen zetten.

Rivieren van levend water zullen stromen uit het hart van wie in mij gelooft,
zegt Jezus.
Nou is volgens mij het bijzondere aan die woorden van Jezus,
Dat ze helemaal niet bedoeld zijn om ons onzeker te maken.
Ze zijn helemaal niet bedoeld als een opdracht.

Ze zijn juist bedoeld als een belofte.
Misschien zelfs als een uitnodiging.
Want voordat Jezus die woorden zegt, zegt hij eerst iets anders:

Laat wie dorst heeft bij mij komen en drinken.

Onze gevoelens kunnen wij niet sturen.
Ons enthousiasme kunnen we niet sturen.
Dan wordt het heel gemaakt.
Maar Jezus zégt ook niet dat wij dat moeten doen.
Het enige wat Jezus zegt, is: kom bij mij. En leer van mij. Volg mij.
Zie mijn liefde voor jou.
En laat je daardoor raken.

Want dat levende water,
daar kunnen wij zelf helemaal niet voor zorgen.
Dat ons leven Jezus weerspiegelt, in wat we zeggen, en wat we doen,
is niet iets dat wij voor elkaar kunnen krijgen.
Ook al werk je daar nog zo hard aan.
Doe je daar nog zo je best voor.

Hoe kun je enthousiast zijn over je geloof,
als je geloof vooral iets is dat je ‘moet’ doen?
Geloven betekent niet dat je je onzeker moet voelen over of je wel genoeg laat zien.

Geloven betekent dat je je tot in het diepst van wie je bent,
mag laten raken door de liefde die God voor jou heeft.
Dat je die liefde jouw leven mag laten veranderen.

Nou zijn daar in de Bijbel veel mooie voorbeelden van te vinden.
Eén mooi voorbeeld vind ik persoonlijk het leven van Paulus.

Paulus, zoals je misschien wel weet,
was een hele fanatieke gelovige.
Hij vond het zo belangrijk dat de juiste leer werd verkondigd,
dat hij hielp om mensen die er anders over dachten te vervolgen en gevangen te zetten.
Mensen die geloofden dat Jezus de zoon van God was.
Paulus geloofde dat op dat moment niet.
Voor hem was het overduidelijk een leugen.

Totdat hij op een dag onderweg was naar een stad om ook daar mensen op te sporen die zichzelf christen noemden.
Want die mensen waren op de vlucht geslagen,
en waren naar andere steden getrokken.
En terwijl hij daar vol vuur naar onderweg was, om die mensen op te pakken,
Had hij onderweg een ontmoeting met Jezus.
Ineens werd hij omstraald door een fel licht.
En hij hoorde een stem, die zijn naam riep.
Paulus zei: wie bent U, Heer?
En de stem zei: ik ben Jezus, die jij vervolgt.
Want je zit achter de mensen aan die in mij geloven.

Wat moet er zo’n moment door de gedachten van Paulus heen zijn gegaan?
Van iemand die zo fanatiek gelooft, zo fanatiek bezig is,
Die uit naam daarvan heel ver is gegaan,
Als zijn wereldbeeld in één keer zo gekanteld werd?
Ik denk dat hij zich schaamde, om wat hij gedaan had.
Ik denk dat hij wel door de grond kon zakken.
En ik denk dat hij ook behoorlijk bang was.
Voor wat er nu met hem zou gebeuren.

Maar het bijzondere aan dit verhaal is dat,
ondanks alles wat hij gedaan had, en nog wilde doen, Jezus tegen hem zei:
Paulus, ik heb jou uitgekozen. Om over mij te vertellen.
Om aan alle mensen bekend te maken wie ik ben.
Om ze uit te nodigen om niet meer in het donker te leven,
Zoals jij hebt gedaan,
maar om bij mij het leven te vinden.
En om ze te vertellen dat ik ze wil vergeven voor wat ze verkeerd hebben gedaan.
Zoals ik jou vergeef.
Ik wil dat jíj ze dat gaat vertellen.

Hoe zouden die woorden bij Paulus binnen zijn gekomen?
De eerste dagen wist hij niets te zeggen.
Hij kon niet meer zien. Hij wilde niet meer eten, of drinken.
Tot er na een paar dagen een christelijke man bij hem kwam,
En die bad voor hem.
Zijn ogen gingen open.
Een heel mooi symbool: hij was blind, maar nu kon hij zien.

Paulus at wat. Hij liet zich dopen.
En toen was het eerste wat hij deed,
naar de tempel gaan om de mensen over Jezus te vertellen.
En die zeiden: wat is dit!?
Dit was toch die man die de christenen vervolgde?
En nu gelooft hij ineens zelf in Jezus!

Hij deed dat niet omdat het moest!
Hij deed het, omdat zijn leven was veranderd door de liefde
die Jezus aan hem had laten zien.
Hij vertelde het niet omdat het een opdracht was,
Maar omdat hij zelf zo door de liefde van Jezus geraakt was.

Hij schrijft later:
Ik wil niet meer voor mezelf leven.
Maar ik leef voor Hem, die van mij houdt.
Christus leeft in mij. En daar wil ik voor leven.

Ik vind dat altijd een heel indrukwekkend verhaal.
Omdat je zíet hoe het leven van Paulus daarna is omgedraaid.
Maar niet door iets wat hij zelf heeft gedaan.
Alleen maar door die ontmoeting met Jezus.

Nou is jouw en mijn verhaal misschien niet zo heftig als het verhaal van Paulus.
Denk je: ik zou dat ook best wel willen, Jezus zien.
Dat maakt geloven een stuk makkelijker!

Maar toch is het voor ons niet heel anders.
Net als bij Paulus hoeft onze mond niet over te stromen van ons geloof omdat dat nou eenmaal moet,
En we hoeven niet onzeker te zijn als we dat lastig vinden,

Maar Jezus nodigt ons uit om Hem te leren kennen.
Hij wil zelf ons hart laten overstromen van zijn liefde.
En dan volgen onze mond en onze handen uit zichzelf wel.

Eigenlijk is alles wat wij daarvoor hoeven te doen, God de ruimte geven.
Om ons hart door Hem te laten vullen.

En dat kun je op allerlei manieren doen.
Door muziek te luisteren, of een stuk te wandelen.
Door te bidden, dat is eigenlijk met God praten.
Door in je Bijbel te lezen,
En dan kan het ook best goed zijn om het er eens samen met anderen over te hebben.
Over dingen die je mooi vindt, maar ook dingen die je moeilijk vindt.
Ik denk dat als je dat leert om te doen bij mensen die ook geloven,
dat het dan ook makkelijker is om met andere mensen over je geloof te praten.

Maar niet omdat je het gevoel hebt dat dat moet.
Omdat je denkt: als ik dat niet doe, doe ik iets fout.
Juist omdat het deel is van je leven. Van wie je bent.
Omdat je zelf geraakt bent door wie Jezus voor jou wil zijn.

Want waar je hart vol van is, daar mag je leven van overstromen.
Je hoeft je in elk geval niet voor je geloof te schamen.

Want in God geloven, Jezus kennen,
dat durf ik wel te zeggen,
volgens mij is dat het mooiste dat je kan overkomen.
Amen.

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *