Kerstnachtdienst – God breekt in

Tekst: Mattheüs 1:18-25

Lieve mensen,

Kennen jullie dat gevoel, dat december zo vol is?
Op radio Noord, daar word ik altijd mee wakker,
hoorde ik ze er vorige week ook al over praten:
Kerststress.
December is vol met allemaal dingen die móeten, op je werk, op school.
Vol met kerstborrels, kerstfeesten voor de kinderen,
inkopen doen voor sinterklaas en kerst,
plannen wanneer je waar naartoe gaat:
eerste kerstdag naar jouw ouders,
tweede kerstdag naar de mijne;
oh nee, toch niet, want op eerste kerstdag vieren wij het met de hele familie.

December is voor veel mensen een van de drukste momenten in het jaar!
Een feestmaand? Eerder een maand waarin je geleefd wordt,
waarvan je misschien wel blij bent als die voorbij is!
Het is geen maand om stil te staan,
maar een maand waarin je steeds maar aan het hollen bent.
Een maand om door te komen,
liefst met niet al teveel extra kilo’s door al dat eten.

Ik heb wel eens het gevoel dat we elkaar een beetje gek maken.
Kerst ‘moet’ gezellig zijn,
en heel de maand december moet in het teken daarvan staan.
Al voordat we Sinterklaas vieren, klinken er kerstliedjes op de radio.
Overal is er reclame, voor wat je kunt eten,
wat je kunt dragen, hoe je je huis kunt versieren.
Het voelt bijna als een verplichting.
Dat het warm en gezellig ‘moet’ zijn.
Terwijl het voor veel mensen juist ook best wel een hele moeilijk maand is,
omdat ze die warmte en gezelligheid zo missen.

Temidden van al die drukte, rondom Kerst,
zou je bijna Kerst zelf uit het oog verliezen!
Daarom is het zo goed om hier vanavond bij elkaar te zijn.
Niet alleen om mooie kerstliederen met elkaar te zingen.
Maar ook om even stilgezet te worden.
Bij waar Kerst eigenlijk om draait.
Om ons te verwonderen over hoe God inbreekt,
in ons drukke, volgeplande leven,
Op een manier die je nooit zou verwachten.

We hebben met elkaar geluisterd naar het verhaal van Jozef en Maria,
en het kindje dat zij krijgen: Jezus.
Daarvan staan er twee versies in de Bijbel:
die van Lukas en die van Mattheüs.

Die van Lukas is het meest bekend. Hij vertelt heel uitgebreid,
over hoe Maria van een engel, een boodschapper van God,
het bericht krijgt dat ze zwanger zal worden.
En over hoe ze samen met Jozef op weg gaat naar Bethlehem,
maar ze kunnen geen plek vinden om te slapen.
Lukas vertelt het verhaal van de herders, en de engelen.
Hoe de herders op zoek gaan naar het kindje,
en zich verwonderen over zijn geboorte.

De versie van Mattheüs, die wij hebben gelezen,
is een stuk minder uitgebreid.
Hij vertelt alleen de hoognodige details.
En dat is ook best leuk, want dat laat meer over aan je eigen verbeelding.
Het maakt dat je je af gaat vragen:
Wie waren Jozef en Maria?
Want we weten eigenlijk maar heel weinig over ze!

Ik denk dat zij, in de tijd waarin zij leefden, hele gewone mensen waren.
Ze waren verloofd.
Daarbij moet je niet denken dat ze elkaar op een feestje waren tegengekomen,
en elkaar heel leuk hadden gevonden, en telefoonnummers hadden uitgewisseld,
en toen een hele tijd verkering hadden gehad.

Waarschijnlijk hadden hun families ze aan elkaar beloofd.
Dat was heel gewoon in die tijd. En ook al klinkt dat voor ons heel gek:
ik denk dat Jozef en Maria dat zelf helemaal niet erg vonden.
Het was wat ze verwacht hadden.
Maria zou met Jozef trouwen. Dat was afgesproken.

Jozef was een goed mens, zegt Mattheüs.
Meer staat er niet over hem.
We weten dat hij een middenstander was, een timmerman.
Niet heel rijk, maar ook niet heel arm.
En Maria kwam waarschijnlijk uit een soortgelijk milieu.

Ik denk dat zij meer op ons leken dan wij vaak denken.
Jonge mensen, met plannen voor de toekomst.
Een beeld, van hoe hun leven eruit zou zien.
Die lekker druk zijn om dat allemaal voor elkaar te krijgen.
Sparen voor hun huis, en de spullen daarin.
Het opbouwen van een eigen zaak.

In deze tijd zou je zeggen:
Jozef was een aannemer, die net een eigen bedrijfje had.
En Maria was misschien wel kapster aan huis.
Ze kennen elkaar nu een tijdje, en ze willen er samen voor gaan.
Ze staan op het punt om samen te gaan wonen.
Ze hebben een leuk huis op het oog,
en zijn hartstikke druk bezig om hun leven op de rit te zetten.

Maar dan gebeurt er iets dat een streep door al hun plannen zet.
Hun beeld van de toekomst wordt helemaal op de kop gezet.
Want Maria blijkt zwanger te zijn.
En Jozef krijgt dat te horen.
En hij weet dat het kind niet van hem is.

Hij denkt, heel begrijpelijk: ik zal Maria in stilte laten gaan,
dan kan ze trouwen met de man van wie het kind echt is.

Als hij er heel verontwaardigd over had gedaan,
er een hele scene van had gemaakt,
en overal bekend had gemaakt dat Maria zwanger was van een ander,
nou, dan had dat haar hele toekomst kunnen verwoesten.
Maar Jozef denkt: blijkbaar houdt Maria meer van een ander dan van mij.
Hij geeft haar de ruimte. Eigenlijk heel nobel. Hij cijfert zichzelf weg.

Maar dan krijgt Jozef ’s nachts een bijzondere droom.
Hij droomt over een engel, een boodschapper van God,
En die vertelt hem dat hij wél met Maria moet trouwen.
Omdat Maria niet met een ander heeft geslapen,
maar omdat God dit kindje in haar laat groeien.
Volgens de engel zal dit kind een heel bijzonder kind zijn.
Hij zegt:
Dit kind moet je Jezus noemen.
Dat betekent: God redt!

Als Maria dat zelf tegen Jozef had gezegd, zou hij haar geloofd hebben?
Maar nu kan hij er niet meer omheen!
Jozef wordt anders wakker dan hij is gaan slapen.
Hij besluit dat hij met Maria wil trouwen. Dat hij voor haar wil zorgen!

Voor ons is dit verhaal zo bekend,
dat we er nauwelijks meer bij stil staan hoe bijzonder het is wat hier gebeurt!
Want we zijn helemaal aan het verhaal gewend geraakt.

Maar je moet je eens voorstellen hoe het was voor Jozef,
en voor Maria, om dit te horen!
Wat dit nieuws met ze deed!

De geboorte van dit kind breekt in in hun leven.
Al hun plannen, voor de toekomst, die kunnen bij het grofvuil.
Hun beeld van hoe hun leven samen eruit zou gaan zien,
wordt helemaal op zijn kop gezet.
En toch, en dat lijkt wel het meest verbazingwekkend,
lijken Maria en Jozef dat helemaal niet erg te vinden.
Ze zijn niet boos, niet verontwaardigd.
Ze kiezen ervoor om God hun plannen te láten doorkruisen.

Want ineens krijgen ze oog voor God.
Dat Hij er echt is.
En dat Hij, door hen heen, iets heel bijzonders gaat doen.
Ineens heeft hun leven een hele andere richting, een heel nieuw doel.
God breekt in in hun leven, en zet ze op een hele nieuwe weg.

Geen makkelijke weg.
Want al snel nadat het kindje is geboren,
moeten Jozef en Maria vluchten voor hun leven.
Later zal hun kind, Jezus, de mensen vertellen over God,
Hij zal zeggen dat God zijn Vader is.
En overal waar hij komt, merken de mensen iets van de liefde van God.
Maar zullen er ook heel veel mensen zijn die hem tegenwerken, en bedreigen.
En op een dag zal Maria aan de voet van zijn kruis staan,
en moeten toekijken hoe hij zijn leven geeft.

Dat voorzien Jozef en Maria nu allemaal nog niet.
Maar goed ook, misschien.

Maar ondanks dat het een moeilijke weg zal zijn,
Is het wel een weg waar ze voor willen gaan.

Ze besluiten, heel dapper, om hun eigen plannen aan de kant te zetten,
en dit kind op de wereld te zetten.
Omdat ze geloven in de belofte die God, door dit kind,
aan hen en aan ons doet:
Ik ben bij jullie. Ik laat je niet los.
Ook als je weg moeilijk is. Ik ga met je mee.

Als wij dat vieren, met Kerst, als wij dat verhaal lezen,
Dan stelt dat ons ook een vraag.
Durven wij, net als Jozef en Maria,
God op zo’n manier in te laten breken in ons eigen leven?
In onze eigen plannen.
In onze eigen drukte, deze maand.
En in onze eenzaamheid, als dit voor jou juist een moeilijke, stille maand is.

Want dat is wat dit verhaal van Kerst met je doet.
De geboorte van Jezus is zoveel meer dan alleen een mooi verhaal.
De geboorte van Jezus is zoiets moois,
dat het je leven op zijn kop mag zetten.
Het is iets waar je uit mag leven!
Iets dat je je hele planning, je hele leven mag laten doorkruisen.
Het betekent dat God zichzelf helemaal aan ons wil geven.
Helemaal voor ons wil gaan.
Om ons zijn liefde te laten zien!

Door de geboorte van dit kind zal niet alleen het leven van Jozef en Maria op een heel ander spoor worden gezet:
Door zijn geboorte mag ook ons leven op een nieuw spoor worden gezet.
Het spoor van de liefde, die God aan ons geeft.
Het spoor achter Jezus aan.

Want Jezus is Immanuël. Dat betekent: God is met ons.
Dat is een belofte die in mag breken in ons leven.
Amen.

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *