Stefan Paas – Werkers van het laatste uur

Paas 2

Dit boek gaat over de vraag hoe kerken mensen die tot geloof komen welkom kunnen heten in de gemeente. Zonder dat we het vaak door hebben, spreken we als kerk alleen mensen aan met dezelfde sociologische achtergrond als wijzelf. En als mensen geraakt worden door het evangelie, en ze willen deel worden van de kerk, lopen ze er vaak tegenaan dat ze daarvoor eerst hun levensstijl aan moeten passen aan dat van de kerkmensen, die vaak veel ongeschreven regels, kledingvoorschriften en gedragscodes hebben. Daarom is het belangrijk dat we de cultuur om ons heen leren begrijpen. Bericht bekijken

Staan voor je geloof

Tekst: Handelingen 26:1-5; 9-18

Stel: je werkt in een redelijk groot bedrijf.
Elke dag eet je wat met je collega’s.
En je bent gewend om te bidden voor het eten.
Op een dag vraagt een van je collega’s, als iedereen weer aan het werk is: waarom doe je dat eigenlijk?

Of: je bent aan het barbecuen met je buren. Je bent gezellig aan het kletsen, met een biertje in de hand. Je raakt aan de praat over de kerk, want het is je buurvrouw opgevallen dat jullie elke zondag vroeg opstaan en naar de kerk gaan. Je voelt de neiging om te vragen: geloof jij eigenlijk in God? Maar je doet het toch niet, omdat je bang bent dat je buurvrouw negatief reageert. Bericht bekijken

Vrede

Teksten: Jesaja 42:1-7; Mattheüs 5:43-48; Romeinen 12:14-21

Geef vrede, Heer, geef vrede, de aarde wacht zo lang.
Er wordt zoveel geleden, de mensen zijn zo bang.
Het zijn regels die zeker in de laatste tijd wel bij ons binnenkomen.
Ver weg en dichtbij zien we geweld om ons heen.
Toen vorige maand in Parijs een grote aanslag werd gepleegd.
Of toen een jongen met een pistool het nieuws binnendrong.
Gelukkig bleek dat mee te vallen, maar de schrik was er wel.
In Oekraïne ging afgelopen zondag de wapenstilstand in,
Maar die is in de dagen erna meteen alweer verbroken.

Vanuit Syrië, Irak, en nu ook uit Lybië komen verschrikkelijke berichten.
Mensen die onthoofd worden, wraakacties.
En in Noord-Afrika is het niet veel beter.
In Nigeria zijn begin januari meer dan 2.000 mensen vermoord.
En ook in andere landen zijn er gevechten tussen moslims en christenen. Bericht bekijken

Levi en het systeem

Meditatie over Lukas 5:27-32:
27 Daarna ging hij naar buiten en zag hij bij het tolhuis een tollenaar zitten die Levi heette. Hij zei tegen hem: ‘Volg mij!’ 28 Levi stond op, liet alles achter en volgde hem. 29 Hij richtte in zijn huis een groot feestmaal voor hem aan, waarop een groot aantal tollenaars en anderen samen met Jezus aanwezig waren. 30 De farizeeën en hun schriftgeleerden zeiden morrend tegen zijn leerlingen: ‘Waarom eet en drinkt u met tollenaars en zondaars?’ 31 Maar Jezus antwoordde: ‘Gezonde mensen hebben geen dokter nodig, maar wie ziek is wel; 32 ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar om zondaars aan te sporen een nieuw leven te beginnen.’

“Denk je dat ik op de verkeerde weg ben?” Die vraag kreeg ik een tijdje terug toen ik een jongen interviewde die niet naar de kerk ging. Iemand vraagt dat niet zomaar. Ik denk dat hij voortkwam uit onzekerheid. Dat ik misschien zou zeggen: “Ja, je bent op de verkeerde weg. En ik weet wat de goede weg is.” Bericht bekijken

Esther Meek – Longing to Know

Meek

“The misguided quest for certainty was in the end the very thing that blinded us for the substantial grounds we have for confidence in our efforts to engage the world.” Dit is naar mijn mening een citaat waarin Meek duidelijk maakt wat haar doel is in het boek dat ze heeft geschreven. In haar boek probeert ze een nieuwe kennisleer te formuleren, die enerzijds niet blind is voor dat zekerheid op basis van deductieve argumentatie eigenlijk niet mogelijk is, omdat mensen nooit de hele waarheid kunnen omvatten en altijd vanuit hun eigen gesitueerdheid kijken, en die anderzijds ook niet mee wil gaan in het relativisme van het postmodernisme. Bericht bekijken

Meer van God verwachten

Teksten: Ezechiël 37:1-10; Marcus 8:10-21

Ken je dat gevoel?
Dat je op het ene moment helemaal enthousiast bent, vol vuur.
Dat je helemaal weet dat God er is, dat Hij bij je is,
dat Hij je draagt.
En het volgende moment, een dag of een week later,
ben je dat weer kwijt.
Dan gaat het leven weer zijn gewone gang.
Dan moeten er weer allemaal dingen gebeuren.
Je moet naar je werk, de kinderen moeten naar school,
je schoolwerk moet af, je moet sporten.
In de kerk heb je dat vaak ook.
Je moet weer naar zo’n vergadering, of naar een commissie.
En dan denk je: waar doe ik het allemaal voor?
De kerk lijkt zo vaak mensenwerk.
Er wordt geruzied.
De één vindt dit belangrijk, de ander dat.
En tegelijk zie je dat het steeds minder wordt.
Het lijkt wel of steeds minder mensen geloven in God.
Is het moeilijk om vrijwilligers te vinden.
Het kan je moedeloos maken.
Het kan in de kerk soms wel een beetje lijken op dat dal vol beenderen in Ezechiël.
Hoe krijg je het weer in beweging? Kan dat wel? Bericht bekijken