Maandelijks archief: januari 2018

Blind vertrouwen, maar niet zonder reden!

Teksten: 1 Samuël 3:1-10; Markus 1:14-22

Geliefde gemeente van Jezus Christus, onze Heer,

De twee Bijbelteksten die we vandaag hebben gelezen,
gaan op het eerste oog over hele verschillende verhalen.
Om te beginnen: tussen deze twee verhalen zitten honderden jaren.
Het ene speelt zich af aan het begin van het Oude Testament,
En het andere aan het begin van het Nieuwe Testament.
In het eerste verhaal moest de eerste koning van Israël nog komen.
En in het tweede verhaal is het koninkrijk van Israël al helemaal vervallen.
Is er nog maar een klein deel van over.
Lees verder Blind vertrouwen, maar niet zonder reden!

Kerst: de gezalfde van de Heer

Tekst: Lukas 2:15-20

Geliefde gemeente van Jezus Christus,

Een preek houden met Kerst is altijd tegelijk moeilijk, en ook heel mooi.
Moeilijk, omdat het een verhaal is waar al zo veel over gezegd en geschreven is,
Dat ik soms denk: hoe kan ik daar nog iets aan toevoegen?
Iets dat je verrast, of weer op een nieuwe manier naar het verhaal laat kijken?

En mooi, omdat het niet voor niets is dat we elk jaar opnieuw stilstaan bij de geboorte van Jezus.
Omdat het zoveel zegt over de God in wie wij geloven.
Omdat het een verhaal is dat zoveel hoop geeft.
Een verhaal dat uit zichzelf al zoveel vertelt.
Lees verder Kerst: de gezalfde van de Heer

Zondag der voleinding: vasthouden en loslaten

Tekst: Prediker 3:1-8; Johannes 20:11-18

Rodleigh de Trapezist (verhaal van Henri Nouwen)
Op een dag zat ik met Rodleigh in zijn caravan te praten.
Rodleigh zei: ‘Als ik spring, moet ik absoluut vertrouwen op degene die mij moet vangen. Jij denkt misschien, net als de meeste toeschouwers, dat ik de grote ster ben van de trapeze.
Maar de echte ster is Joe, die me vangt.
Hij moet me op het exacte moment uit de lucht plukken, als ik mijn verre sprong naar hem maak.’
‘Hoe lukt dat?’ vroeg ik.
‘Wel,’ zei Rodleigh, ‘het geheim is dat ik het vangen geheel aan Joe overlaat en zelf niets doe.
Als ik na mijn salto’s op Joe afkom, moet ik gewoon mijn armen en handen uitstrekken en wachten tot hij me vangt en me veilig thuisbrengt.’
‘Dus jij doet niets!’ zei ik verbaasd.
‘Niets,’ herhaalde Rodleigh.
‘Het ergste wat een springer kan doen, is proberen de vanger te vangen.
Het is niet de bedoeling dat ik Joe vang.
Joe moet mij vangen.
Als ik Joe’s polsen zou vastgrijpen, zou ik ze kunnen breken, of hij zou de mijne kunnen breken.
Dat zou het einde zijn voor ons beiden!
Een springer moet springen en een vanger vangen, en de springer moet met uitgestrekte armen en open handen erop vertrouwen dat zijn vanger er zal zijn.”
Henri Nouwen schrijft: “Toen Rodleigh dit met zoveel overtuiging zei, flitsten de woorden van Jezus door mijn hoofd: ’Vader, in Uw handen beveel ik mijn geest”.

Lees verder Zondag der voleinding: vasthouden en loslaten

De doop

Tekst: Kolossenzen 3:12-17

God houdt van jullie. Hij heeft jullie uitgekozen, en jullie horen nu bij hem.
Daarom moeten jullie goede dingen doen: je moet van harte meeleven met anderen.
Je moet vriendelijk zijn, en geduldig.

Geliefde gemeente van Jezus Christus,

Vandaag hebben Jan Herman en Orianne hun dochter Aline laten dopen.
In de doop ligt een belofte verscholen.
Dopen is niet alleen iets wat wij doen, het is juist ook iets wat we mogen ontvangen.
Het is als het ware ‘ja’ zeggen, tegen de liefde die God ons geeft.
Of als ouders je kinderen gunnen dat ze God zelf leren kennen.
Het is ‘ja’ zeggen tegen dat God van jou, of je kind houdt.
Dat Hij je heeft uitgekozen, en dat je bij Hem mag horen.
Niet als een voorwaarde voor die belofte,
Maar als een antwoord daarop.
Ik geloof dat God van mij, dat God van mijn kind houdt.
Lees verder De doop